Η Ψυχή του Ανθρώπου (1999)
Η Ψυχή του Ανθρώπου
“᾿Αδάμ, ποῦ εἶ; καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐκρύβην.”( Γένεσις κεφ.3,8)
Η σάρκα έλκεται από την σάρκα, το φως από το φως, η αγάπη από την αγάπη. Ήρθε και είπε ο Σωτήρας: “Εγώ Ειμί τα πάντα”. Άρα η σάρκα, τα πάθη και οι αδυναμίες παίρνουν τροφοδοσία από την ενέργεια του Πατέρα Θεού; Η ύλη, μορφοποιημένη σε βασίλεια των ζώων, φυτών, θαλασσών, και αυτή προέρχεται από την ενέργεια του Θεού; Με ποιο μυστήριο τρόπο όλα μπορούν και συνυπάρχουν αρμονικά μέσα στο Άπειρο Είναι του Δημιουργού;
Η λεπτοφυής ύλη περικλείει την Δημιουργία, είναι η μορφοποιημένη Θεία ενέργεια, μέσα στην οποία συνυπάρχουν οι κόσμοι της Διττότητας. Καθένας ξεχωριστά, μα κι όλοι μαζί αποτελούν τον υλικό Κόσμο. Είναι το δημιούργημα της Μητέρας. Ο κόσμος της ύλης είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον Ψυχικό κόσμο, και μέσω αυτού με τον κόσμο του Πνεύματος. Όλοι οι Κόσμοι υπάγονται στο νόμο της Ενότητας. Μέσα στην Ενότητα αποτελούν το Άπειρο Είναι του Πλάστη. Άρμεν και θήλυ, άντρας και γυναίκα, υπάρχουν ενωμένοι μέσα στην ανακυκλωμένη Θεία Αγάπη. Θεότης Μία, που στην άλλη της μορφή βλέπει το αντικαθρέφτισμα του Είναι της. Ψυχή και Πνεύμα, άντρας και γυναίκα διαχωρισμοί και ενωμένοι ταυτόχρονα, υπάρχουν μέσα στο Ένα Εαυτό του Θεού. Βρίσκοντας στην τέλεια κατάσταση, τα πάντα υπάγονται στους ίδιους Νόμους και υπακούουν στο Ένα Θέλημα του Πατέρα, του Πλάστη, του Δημιουργού τους.
Δια της Ιδέας του Πνεύματος, γεννά και δημιουργεί η Ψυχή. Όλη η Δημιουργία υπάγεται στο Νόμο της ασταμάτητης Κίνησης. Ο Νόμος της Κίνησης συνδέεται άρρηκτα με το Νόμο της Εξέλιξης, κι ο Νόμος της Εξέλιξης με το Νόμο της συνεχής Αναγέννησης μέσα στην Προσφορά και Αγάπη, Ενότητας και Ελευθερίας του Εαυτού προς το ίδιο του Εαυτό. Δε γνωρίζει ακόμα αυτό ο ταξιδιώτης, και η Μητέρα Ψυχή άνοιξε τις Πύλες Της, προσφέροντας στο μικρό ασυνείδητο θεό την ελευθερία για να αναπτύξει αυτός τις δημιουργικές του ικανότητες.
Ω Εύα, Ψυχή Θεία αγνή και καθαρή! Ως μικρή προέκταση της Μητέρας, φέρεις εντός σου όλες τις ικανότητες Της. Η δίψα σου για να δημιουργείς, για να γεννάς όπως η Μητέρα σου, σε ενεργοποίησε και έκανες το βήμα…
Πριν έρθεις στον κόσμο της Διττότητας δεν μπορούσες να δεις τον εαυτό σου, γιατί στον Κόσμο του Πνεύματος και της Ψυχής δεν έχεις μορφή. Ήσουν Ιδέα, η ενέργεια παλλόμενη μέσα στην ενότητα του Ενός Εαυτού Θεού, χωρίς να συνειδητοποιείς την ενότητα σου. Το βήμα έκανες, χωρίς να έχεις γνωρίσει ακόμη τους Κόσμους του Εαυτού σου. Και οι Νόμοι ενεργοποιήθηκαν από την αντίστροφη πλευρά τους! Εισχωρήσει στην ύλη και πήρες την μορφή. Με τα μάτια της διαχωρισμένης σου μορφής αντικρίσεις την γυμνότητα σου. Τώρα άρχισες να βλέπεις να αισθάνεσαι, αλλά όλα ήταν πλέον διαφορετικά. Η ντροπή ο φόβος και ο πόνος χάραξαν το Είναι σου και εισχώρησαν μέσα και στις δύο εκδηλώσεις της Μορφή σου. Δεν είχες τη δύναμη να το αντέξεις και καλύπτικες. Από αυτό το σημείο και μετά η κάθε μορφή του Εαυτού άρχισε να βλέπει η μία την άλλη σαν έναν διαφορετικό, ξεχωριστό άγνωστο Κόσμο.
Για πρώτη τη φορά δεν είδες τον Θεό, αλλά άκουσες την Φωνή Του. Δεν γνωρίζατε και οι δύο, ότι στην λεπτοφυή ύλη η Ενέργεια του Θεού εκδηλώνεται υπό μορφή του Ήχου. Η αποκάλυψη των Νόμων που προσφέρει ο Θεός από την Αγάπη Του και η προειδοποίηση για την συνέπεια που ακολουθεί μετά την ενεργοποίηση της αρνητικής πλευράς τους, τώρα σου φάνηκε σαν τιμωρία και κατάρα. Θελήσατε να γυρίσετε πίσω μα η εκπαίδευση μέσω του δυαδισμού είχε ήδη ενεργοποιηθεί.
Άρχισε η πορεία μέσα στον πόνο. Όσο πονούσαν οι δύο σου μορφές, τόσο πιο χοντρά καλύμματα έβαζαν ανάμεσα τους. Βαριά καλύμματα σκέπαζαν το Θείο σπινθήρα μέσα τους και αδρανοποίησαν τις θείες δημιουργικές ικανότητες. Μα τα στρώματα των καλυμμάτων που διαχώρισαν το ένα κομμάτι του Είναι από το άλλο, έφεραν ακόμη το σπέρμα της θείας μη αδρανής ενέργειας. Από τη φύση της δημιουργημένη για να παράγει ζωή, η Ψυχή γεννά την σαρξ. Έχει ήδη χάσει το Φως της. Απομακρύνθηκε ενδύοντας μονώνοντας με πολλά καλύμματα από την Αγάπη της. Τον πόνο που άρχισε να νιώθει από το διαχωρισμό, σκέπασε πιο πολύ. Ξεκινήσει να δημιουργεί το δικό της Κόσμο, τον κόσμο της σαρκός διαχωρισμένο, απομονωμένο από το Θεό Πατέρα.
Χωρίς να το συνειδητοποιείς, δημιούργησες τον κόσμο σου με τους ίδιους Νόμους που διέπουν την Δημιουργία του Θέου Πατέρα. Μόνο που περιορίσεις τις λειτουργίες τους στα πλαίσια της σάρκας και λειτουργίες τους ήρθαν σε αντίθεση με τις λειτουργίες των Θείων Νόμων. Η έλξη προς την ένωση των δύο την περιορίσεις στην έλξη της σάρκας προς την σάρκα, διαπράττοντας τον διαχωρισμό. Την Αγάπη την περιορίσεις σε σαρκική επαφή και την απόλαυση της ηδονής ονομάσεις αγάπη. Η σάρκα άρχισε να γεννά τα σαρκικά παιδιά της. Κάθε βήμα και λάθος. Γεννήσεις το κακό και το καλό και τα απομόνωσες. Εκεί είναι το λάθος σου. Μέσα σου βαθιά το καταλάβεις όταν η άρνηση σου σκότωσε την αγαθότητα σου. Μα ακόμη δεν το συνειδητοποίησες. Προσπάθησες να κρατήσεις την ισορροπία σου και γέννησης το αγαθό. Μα και πάλι ήταν μία κίνηση ασυνειδησίας. Απομακρύνθηκαν το καλό από το κακό, αγαθό από το πονηρό και κάθε ένα ξεχωριστά άρχισε να γεννά τα παιδιά του. Αιώνες πόλεμος και εγκλωβίστηκαν οι δυο ίσα στην σκληρότητα της καρδιάς τους…
1999.
Περεπελίτσινα-Πυρίδου.